Όταν ο Ηλικιωμένος Συγγενής Δεν Μπορεί Πια να Αυτοεξυπηρετηθεί: Μια Ματιά στη Φροντίδα Κατ’ Οίκον

Η στιγμή που αντιλαμβανόμαστε πως ένας ηλικιωμένος συγγενής μας δεν μπορεί πλέον να φροντίσει τον εαυτό του, είναι πάντα δύσκολη. Φέρνει μαζί της συναισθήματα ενοχής, ανησυχίας και αβεβαιότητας: «Πού θα βρούμε βοήθεια;», «Θα τα καταφέρει στο σπίτι;», «Μπορώ να τον φροντίσω μόνος/η μου;».

Σε μια κοινωνία που γερνάει, αυτά τα ερωτήματα γίνονται όλο και πιο συνηθισμένα. Οι αλλαγές που φέρνει το γήρας – είτε λόγω σωματικής εξασθένισης, είτε λόγω ασθενειών όπως η άνοια – καθιστούν πολλές φορές απαραίτητη τη σταθερή φροντίδα. Το κράτος και η οικογένεια, όμως, δεν είναι πάντα σε θέση να καλύψουν πλήρως αυτές τις ανάγκες.

Η κατ’ οίκον φροντίδα: Ανάγκη, όχι πολυτέλεια

Η φροντίδα στο σπίτι επιτρέπει στους ηλικιωμένους να παραμείνουν στο οικείο τους περιβάλλον – ανάμεσα σε αγαπημένα αντικείμενα, ήχους και μυρωδιές που τους προσφέρουν ασφάλεια. Για κάποιον που έχει αρχίσει να χάνει την ανεξαρτησία του, αυτό είναι καθοριστικό.

Στην πράξη, η κατ’ οίκον φροντίδα μπορεί να περιλαμβάνει:

• βοήθεια με την προσωπική υγιεινή και το φαγητό,

• φαρμακευτική παρακολούθηση,

• ψυχολογική υποστήριξη,

• αλλά και απλή συντροφιά – τόσο σημαντική για την αποφυγή της απομόνωσης και της κατάθλιψης.

Υπηρεσίες

Η θέση της οικογένειας: Όχι όλοι μπορούν να γίνουν φροντιστές

Πολλοί συγγενείς αναλαμβάνουν ρόλο φροντιστή χωρίς εκπαίδευση ή προετοιμασία, σε μια καθημερινότητα που φθείρει σωματικά και ψυχικά. Είναι σημαντικό να τονιστεί πως το να ζητήσεις βοήθεια δεν είναι αδυναμία, αλλά πράξη αγάπης και φροντίδας – και προς τον ηλικιωμένο, αλλά και προς τον ίδιο τον φροντιστή.

Πώς μπορεί να ξεκινήσει κάποιος;

Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση της κατάστασης: να παραδεχτούμε ότι ο ηλικιωμένος συγγενής μας χρειάζεται βοήθεια. Το επόμενο είναι η αναζήτηση αξιόπιστης πληροφόρησης. Η Μη κερδοσκοπική οργάνωση Οδρύσσες – παρέχει αξιολόγηση και καθοδήγηση για τις κατάλληλες υπηρεσίες, προσαρμοσμένες στην οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα κάθε οικογένειας.

Η φροντίδα ενός ηλικιωμένου στο σπίτι είναι πάνω απ’ όλα μια πράξη ανθρωπιάς. Αλλά δεν είναι εύκολη. Και δεν χρειάζεται να είναι μοναχική. Η ύπαρξη δομών υποστήριξης και η καλλιέργεια ενός δικτύου βοήθειας μπορούν να κάνουν τη διαφορά – όχι μόνο για τον ηλικιωμένο, αλλά και για τους ανθρώπους γύρω του.

Αν γνωρίζεις κάποιον που βρίσκεται σε αυτή τη θέση, δώσε του την πληροφορία. Μπορεί να είναι η αρχή μιας μεγάλης ανακούφισης.